I am finally old enough to comprehend the sheer greatness of two of the greatest sportsmen to grace the world of sports.
His Royal Highness – Roger Federer – the greatest man ever to raise the racquet. He dances with his weapon, produces shots from high aloft with deadly accuracy and he also cries. He is both human and god at different times.
HRH just won his 16th Grand Slam at the Australain Open 2010 pulling off from the elite of the tenis. In fact, an emotional Murray, who was on the best seat in the stadium was close to tears afterwards, saying: “I can cry like Roger, it’s a shame I can’t play like him.”
The thing about Federer ( and Manchester United 
) is that they never need to be at their best to win. Winning is almost an integral part of them that even when nothing goes their way the find a way. It’s almost like they just can’t loose.
The second Incredible is our Own – Sachin Ramesh Tendulkar. I am rather an exception in the fact that I have never loved Cricket as he majority in my country. However, this one man always pulls me. Yes, Sachin has never captained India to glory. And yes, Sachin has never been a dominant force as Kapil Dev ( or as going by the looks of it – Dhoni ). But, very few of us do remember what Sachin has done. To be at the top of one of the most competitive games in the world for as long as 21 years ( Brr … greater than my age ) is sheer genius.
And the most intriguing part of all that is how much he has adapted and changed his game. Amidst all the cacophony that is Indian Cricket ( or at least used to be ) he has been the one steady factor who made us all proud.
Really grateful, that I am alive during the reign of these great men 
Dunno why but am feeling glad that I have atleast something to be glad about during all these tests.
Ipse Disxit
I have spoken
<!--break-->
யுவகிருஷ்ணா எழுதிய "சைபர் க்ரைம்" புத்தகத்தை படித்தேன். குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில் தொடராக வந்த இந்த கட்டுரைகளை ஒரே கோப்பையில் பருகிய திருப்த்தி கிடைத்தது.
In the last week of October 2009, I went to Munich, Germany in order to attend 
There exists a lot of confusion in choosing the compatible versions of Free Software. This article which I wrote for Linux For You magazine, published in December 2009 issue, was an attempt to explain the compatibility concerns of Free Software using Subversion Version control system.
What can i do, rarely my laziness allows me to do these things. 
and I just felt like giving a good solid rant today, so here it goes. In my quest for the perfect distro I have roamed across the vast mine of distros that are available. And everytime I get simply astounded by the sheer variety and choice I have in choosing what distro I need.
. But gradually I both learnt loads of stuff and wasted loads of time getting to know Linux. I don’t know whether it was the romantic love story behind debian or sheer inertia but I have stuck with Debian distros for a while. After flirting with Mint, Ubuntu I landed with Tinyme ( I was the only one who asked for SATA support and they predictably cods walloped 
Nearly wiped out now, But was a beautiful distro ). After getting no support I switched to Zenwalk, an rpm-distro. Again it was light, efficient and good, but somehow I never got that feeling of home with it.
and so on . I dabbled with Kde, Enlightenment and nearly every window manager out there. In fact, that would be the one field where I could claim some expertise. And then predictably my archbox collapsed one fine day due to grub-gfx upgrade. Knowing I could not build an entire system once again ,I switched.
gapo’s config
கிழக்கு பதிப்பகம் வெளியீடான "வாத்யார்: எம். ஜி. ஆரின் வாழ்க்கை" புத்தகத்தை படித்தேன். ஆர். முத்துக்குமார் அவர்கள் எழுதிய, இந்த புத்தகத்தை பற்றிய என் கருத்துக்களை இங்கு பதிகின்றேன்.
ஏனோ தெரியவில்லை புத்தகம் படிக்கும் போது சிலநேரம் மோகன்லாலின் உருவம் என் கண்முன் தோன்றி மறைந்தது. கடந்த ஞாயிறு மாலை புத்தகத்தை படித்து முடித்த கையோடு, சென்னை சிட்டி சென்டரில் உள்ள லேண்ட்மார்க்கிற்கு சென்று "இருவர்" படத்தின் டிவிடி ஒன்றை வாங்கி வந்தேன். அதே நாள் இரவு படத்தை முழுவதுமாக பார்த்து முடித்தேன். முன்பு எத்தனையோ முறை இந்த படத்தை பார்த்த போதும், இம்முறை படத்தின் ஒவ்வொரு அசைவையும் மேலும் சிறப்பாக மனதுக்குள் பாராட்டி மகிழ்ந்தேன். அடுத்து கலைஞர் பற்றிய புத்தகத்தை கிழக்கு பதிப்பகத்தில் வாங்கி படிக்க நினைத்துள்ளேன் (ஏற்கனவே, கலைஞரை பற்றி நிறைய படித்துள்ளேன், இப்போது வேறு சில கண்ணோட்டங்களும், இதில் சேரும்). கலைஞரை படித்த பின்பும், இருவர் படத்தை மறுமுறை பார்க்க வேண்டும்! மணிரத்தினத்தின் "Masterpiece" இந்த படம் :)
பல இளைஞர்களின் வாழ்கையில் ரோல் மாடலாக திகழும், எல்லோரையும் தன் இசையால் நெகிழ வைக்கும், அல்லா ரக்கா (ஏ. ஆர்) ரஹ்மான் பற்றிய புத்தகத்தை, சொக்கன் எழுத்தில் படித்தேன். இந்த புத்தகத்தை பற்றிய என் கருத்துக்கள்.
